Long wolf. Uzun kurt.

 

Aztek ölüm maskeleri.

 

Aztek ölüm maskeleri.

Kafataslarının savaş mahkumları, soylular ve savaşçılar olduğu düşünülüyor ve maskeler kenarlarında delik olan detaylı başlıklara takıldı veya sabitlendi. Arkası kesildi ve flce taşları, kemikleri ve siyah obsidyen parçaları soketlere ve burun deliklerine sokuldu, çoğunlukla Ölüm Tanrısı ve Yeraltı Dünyasının en derin kısmı olan Miktlanteculhtli ' yi temsil ediyordu. Templo Belediye Başkanı Tenochtitlan ' da maskeler bulundu.

Meksika 1400 A.D.

Cao Lady Dövmeleri - Precolombine Amerika ' nın ilk kadın hükümdarı

 

Cao Lady Dövmeleri - Precolombine Amerika ' nın ilk kadın hükümdarı

Cao Lady veya Cao Lady, 45 yılında Arkeolog Franco tarafından keşfedilen Mochik kültürü kadınlarına verilen isimdir. Cadı (Huaca Cao Old) 2006 civarında bulunan Arkeolog Régue Franco tarafından keşfedilen isimdir. Trujillo 'nun kuzeyinde, Libertad Departmanı' nda.

Onun keşfi Sipan ' ın Efendisi ile karşılaştırılıyor. Bulgudan önce sadece erkeklerin eski Peru ' da yüksek mevkilerde bulundukları düşünülüyordu. Chicama Nehri Vadisi teokratik toplumunda bayanın yönetici statüsü olduğuna ve neredeyse ilahi bir karakter olarak kabul edildiğine inanılıyor. Kadının cenaze balyasına eşlik eden süsler ve elbiseler lüks hükümdarlığın yüksek statüsünü gösteriyor.

Ön kol derisi, eller, ayak bilekleri ve parmakları tamamen açıktı, yılan çizimleri, örümcek ve lifler ve andin sembololojisinin toprak doğurganlığı ile ilgilidir. Bu ve diğer deniz ve gökyüzü elementleri Cao ' nun doğaüstü güçlere sahip bir kadın olarak görüldüğünü ve öldüğünde tanrıça veya yarı tanrıça derecesine yükseltilmesinin gerektiğini gösteriyor. Muhtemelen şamanlık yaptı ve yıldızların hareketlerine göre gökyüzünde mesaj okuma yeteneği vardı. Cao Lady 'nin derisine dövme yapılan resimler tapınağın duvarlarında tekrarlanıyor, Bayan' ın derisinde piramit duvarlarıyla eşleşiyor: Vücudu ve tapınak kutsalın ikamet edilmesi .

Yılan, andinya dağlarından gelen suların metaforuydu, derisine dövme yaptırdı, onları yönetme gücü anlamına geliyordu.

Örümcek daha çok sihirli-ilahi yeteneğini simgeliyor. Bu dahiyi ve diğerlerini çalıştırmak için. Ignacio Alva ' ya göre örümcek bir medeniyet olarak kabul edildi ve Cupisnique ve Mochica dinlerinde 1,500 yıl boyunca en önemli ve kalıcı tanrılık olacaktı. Örümcekler devam ediyor Alva, üreticiler ve jeneratörler, çünkü salgıladıkları iplikten, kozmogram olan bir yapı oluştururlar. Örümcek ağının merkezi kökenin dinamik ilkesi, konsantrik yapısı ve ipliklerin helicoidal izleme evrenin spiral hikayesini ve devamlılığını sembolize eder. Yani Cao Lady 'nin derisine dövmeli örümcek onun sihirli gücünün amblemi olurdu : Kozmos' un yaratılışının temel maddesini oluşturma, bu evrenin örgü örgü ve ritimler gibi devamlı gelişini yönetme yeteneği doğa ve mevsim döngüsünün düzenli yerine getirilmesi. Kadın, tanrıça ve rahibe olmak.

Wari Medeniyeti.

 

Wari Medeniyeti.

Wari medeniyet c arasındaki antik Peru kıyı ve dağlık bölgelerde gelişti. 450 ve c. 1000 CE. Başkent Huari'de bulunan Wari , büyük bir karayolu ağıyla birbirine bağlanan eyalet başkentleri tarafından yönetilen bir imparatorluk kurmak için kontrol ettikleri çeşitli manzaraları başarıyla kullandı . Bir imparatorluğu ve sanatsal tarzı sürdürme yöntemleri, sonraki İnka medeniyeti üzerinde önemli bir etkiye sahip olacaktı .

Wari, Tiwanaku ve Pukara merkezli diğer büyük Orta Ufuk (yaklaşık MS 600 - 1000) kültürleriyle çağdaştır. Daha militarist olan Wari, aynı zamanda yetenekli tarımcılardı ve teraslı tarlaları sulamak için kanallar inşa ettiler. Bunun getirdiği ekonomik istikrar ve refah, Wari'nin eski Peru'da bir imparatorluk kurmak için birleşik bir askeri güç stratejisi, ekonomik faydalar ve farklı sanatsal imgeler uygulamasına izin verdi. Toprağın üstün yönetimi, MS 6. yüzyılın sonunda komşu Nazca ve Moche medeniyetlerinin düşüşüne katkıda bulunan 30 yıllık kuraklık dönemine direnmelerine yardımcı oldu .

Wari kuşkusuz çağdaş kültürlerden etkilendi, örneğin, hepsi tarıma ve güvenilmez bir iklimin kaprislerine bağımlı kültürler için hayati önem taşıyan güneş, yağmur ve mısırla yakından ilişkili bir tanrı olan Chavin Kurmay tanrısını benimsemek gibi. Bunu tekstil ve çömleklerde mevcut bir ritüel ikona dönüştürdüler , kendi markalı ikonografilerini yaydılar ve Andean sanatında kalıcı bir miras bıraktılar.

WARİ, ESKİ PERU'DA BİR İMPARATORLUK KURMAK İÇİN ASKERİ GÜÇ, EKONOMİK FAYDALAR VE FARKLI SANATSAL GÖRÜNTÜLERDEN OLUŞAN BİRLEŞİK BİR STRATEJİ UYGULADI.

Huari

Huari'deki başkent (modern Ayacucho'nun 25 km kuzeyinde) 2.800 m yükseklikte bulunur ve 15 kilometrekarelik bir alana yayılmıştır. İlk olarak MS 250 civarında yerleşti ve sonunda muhtemelen zirvede 70.000 kadar yüksek bir nüfusa sahipti. Huari, And mimarisinin tipik özelliklerini gösterir : yoğun şekilde paketlenmiş duvarlarla kapatılmış dikdörtgen yapılar, ayrıca bir bölme labirentine bölünebilir. Kentin 'ın duvar ve çamur harçla set büyük ölçüde işlenmemiş taşlar kullanılarak oluşturulan (yüksek 10 metre ve 4 metre kalınlığında kadar) büyük. Binalar iki veya üç katlıydı, avlular duvarlara yerleştirilmiş taş banklarla kaplıydı ve kanallar taş kaplıydı. Binaların zeminleri ve duvarları genellikle sıva ile kaplanmış ve beyaza boyanmıştır.

Wari mimarisinde kamu ve özel binalar arasında çok az fark vardır ve şehir planlamasına dair çok az kanıt vardır. Bununla birlikte, şehrin kuzeybatı kesiminde, en eski yerleşim alanı olan ve Vegachayoq Moqo olarak adlandırılan bir kraliyet sarayı tanımlanmıştır. Şehrin güneydoğusundaki Moraduchayuq yerleşkesinde şimdi yıkılmış bir tapınak bulunuyordu. 6. yüzyılda inşa edilmiş ve bir zamanlar kırmızıya boyanmış tüm yapıya sahip yeraltı kısımlarına sahipti. Sitedeki diğer binalar gibi kasıtlı olarak tahrip edildi ve ritüel olarak gömüldü. Şehir terk edilmiş görünüyor c. Bilinmeyen nedenlerle 800 CE.

Huari'de Wari kumaşlarının güzel örneklerini içeren mezarlar kazıldı. Seramikler de alandaki buluntular arasındadır. Monjachayoq bölgesinde, her biri ince kesilmiş taş levhalarla kaplı iki farklı seviyede 25 odadan oluşan bir kraliyet mezarı keşfedildi. Ek olarak, bir şaft, bir lama şeklindeki üçüncü bir kat odasına iner. Son olarak, dördüncü seviyede bir daire odası kesildi. Antik dönemde yağmalanan lama şeklindeki mezar kraliyet dinlenme yeriydi ve MS 750-800'e tarihleniyor.

Huari bir zamanlar sulanan tarlalarla çevriliydi ve tatlı su, yeraltı kanallarından şehrin içinden akıyordu. Diğer refah göstergeleri, seramik ve mücevherat gibi belirli malların üretimine adanmış alanların varlığıdır. Bu atölyeler için değerli malzemeler ve ithal mallar, çok uzak yerlerdeki ticareti gösterir : örneğin, kıyıdan deniz kabukları ve Ekvador'dan Spondylus. Huari ve diğer Wari şehirlerinde depolama için kullanılan binaların varlığı, aynı zamanda eski Peru'ya yayılmış, merkezi olarak kontrol edilen bir ticaret ağına işaret ediyor.

Pikillacta

Bir diğer önemli Wari merkezi de Huari'nin güneydoğusunda kurulan Pikillacta'daydı. 650 CE. 3250 m yükseklikte bulunan bu idari ve askeri yerleşim alanının kalbi, 745 x 630 metre ölçülerinde dikdörtgen bir formda inşa edilmiş ve kesin bir geometrik kare deseninde düzenlenmiştir. Bununla birlikte, münferit bileşiklerin iç mekanları, yerleşim açısından kendine özgüdür.

Diğer Wari sitelerinde olduğu gibi, erişim tek, dolambaçlı bir giriş üzerinden sıkı bir şekilde kontrol ediliyordu. Pikillacta'daki kayda değer buluntular arasında, elit vatandaşları tasvir eden 40 minyatür yeşil taş figürü ve küçük figürinler (5 cm'den büyük olmayan) dönüşümlü şamanlar, savaşçılar, tutsak esirler ve bakır , altın ve yarı değerli taştan pumalar yer alıyor . Site terk edildi c. 850 - 900 CE ve bazı binaların ve kasıtlı olarak mühürlenmiş kapıların yangın sonucu tahrip olduğuna dair kanıt vardır.

Diğer önemli Wari şehirleri Viracochapampa, Jincamocco, Conchopata, Marca Huamachuco ve Azangaro idi. Güneyde Tiwanaku topraklarında sınır olan Cero Baul'daki kale gibi tamamen askeri yerler de vardı. Bu siteler su kaynaklarına ve birbirlerine bir yol sistemi ile bağlanmıştır.

Wari Sanatı

Wari sanatı en iyi, genellikle Staff Deity'yi, bitkileri, San Pedro kaktüs çiçeğini, pumaları, kondorları ve özellikle lamaları tasvir eden ve bu sürü hayvanlarının Wari için önemini gösteren tekstil buluntularında kanıtlanır. Kumaşlar ölülerle birlikte gömüldü ve kuru tatlıdaki mezarlar iyi korunmuş durumda. Mavi özellikle tercih edilmesine rağmen tekstiller çok renkliydi ve tasarımlar ağırlıklı olarak doğrusal geometrik formlardan, özellikle kademeli elmas motifinden oluşuyordu. Aynı zamanda, görünüşte düzenli geometrik desenlere rağmen, dokumacılar genellikle tek bir rastgele motif veya renk değişikliğini (tipik olarak yeşil veya indigo kullanarak) parçalarına dahil ettiler. Bunlar imzalar veya kuralların her zaman istisnaları olabileceği bir örnek olabilir.

Wari tasarımları sonunda o kadar soyut hale geldi ki, figürler esasen tanınmaz hale geldi, belki de seçkinlerin kasıtlı bir şekilde yorumlarını tekeline alma girişiminde bulundular. Neredeyse tanınmayacak kadar çarpıtılmış soyut figürler, Wari dini törenlerinin bir parçası olan şamanik dönüşümü ve uyuşturucunun neden olduğu trans bilincini temsil etme girişimi de olabilir.

Popüler Wari çanak çömlek formları, And kültürlerinde başka yerlerde görülen çift ağızlı kaplar, büyük çömlekler, kaplar, kaseler ve kalıplanmış heykel figürleriydi. Dekoratif tasarımlar, Wari tekstil üretiminde kullanılanlardan büyük ölçüde etkilenmiştir. Staff Deity, dart atıcıları, kalkanları ve askeri tunikleri olan savaşçılar olduğu gibi, kadehler ( kero ) için özellikle popüler bir konuydu .

Değerli metaller aynı zamanda seçkin mallar için popüler bir ortamdı. Espiritu Pampa'daki bir kraliyet mezarından kayda değer buluntular arasında gümüş yüz maskesi ve göğüs plakası, altın bilezikler ve yeşil taş ve lapis lazuli gibi yarı değerli taşlardan yapılmış diğer mücevherler bulunur. Tipik Wari kostümündeki insan figürleri - kolsuz tunik ve dört köşeli şapka - dövülmüş değerli metallerden yapılmıştır.

Wari Mirası

Wari'nin düşüşünün kesin nedenleri bilinmemekle birlikte, teoriler imparatorluğun aşırı genişlemesinden MS 9. yüzyılda başka bir uzun süreli kuraklık dönemine kadar uzanıyor. Sebep ne olursa olsun, bölge birkaç yüzyıl boyunca parçalanmış siyaset durumuna geri döndü.

Wari'nin en kalıcı mirası, sadece çağdaş Moche'yi değil, aynı zamanda daha sonraki Lambayeque uygarlığını ve daha sonra İnkaları da etkileyen sanatsal tarzlarıdır . Wari tarafından inşa edilen yolların büyük bir kısmı, İnkalar tarafından kendi kapsamlı yol sistemlerinde ve tarım için çok sayıda Wari teraslarında kullanıldı. Huari'deki başkent, antik çağda ve yine MS 16. yüzyılda İspanyollar tarafından yağmalanmıştı.

20. yüzyılın ortalarında yeniden keşfedilen ilk kazılar 1940'larda başladı ve bugün devam ediyor ve bir zamanlar tüm antik And kültürlerinin en önemlilerinden birinin sahip olduğu zenginlik ve gücü yavaş yavaş ortaya çıkarıyor.

Öne çıkan resim: Wari tuniği, Peru, MS 750-900. İdosenkratik düzenlemeye sahip geometrik tasarımlar, Wari tekstillerine özgüdür,mes. (George Washington Üniversitesi Müzesi, Tekstil Müzesi, Washington DC)

İnkalarda Din.

 

İnkalarda Din.

Din , İnkalar için, diğer birçok eski kültürde olduğu gibi, genel olarak siyaset, tarih ve toplumdan ayrılamazdı. Evlilikten tarıma , hükümetten cenaze törenlerine , toplum yaşamının tüm yönleri dini inançlarla yakından bağlantılıydı . Hayattaki her türlü başarı ve başarısızlık, tanrıların ve İnka’nın atalarının etkisinden kaynaklanıyordu . Bu figürleri doyurmak ve kuraklık, deprem gibi doğal afetler şeklinde gazabından kaçınmak, dini uygulamaların çok önemli bir amacıydı. İnka din de İnka toplum içinde hem kendi ayrıcalıklı konumunu meşrulaştırmak ve onların engin konularına üzerinde İnka üstünlük genel inancı yaymak için iktidar elit için önemli bir araç olduİmparatorluk .

Etkiler ve Yerel Gelenekler

İnka dini, daha önceki ve çağdaş And geleneklerinden, özellikle Wari medeniyetinden ve antik Tiwanaku'dan etkilenmiştir . Gerçekten de, Cuzco tarafından empoze edilen tüm devlet onaylı dinlere rağmen, birçok yerel topluluk, büyük İnka tanrılarını da benimsemeye zorlansalar bile, imparatorluk genelinde kendi geleneksel inançlarına bağlı kaldılar. Böyle devam eden bir And geleneği, topluluğun belirli bir kurucusuna olan inanç ve o kişinin yeryüzünden çıktığı belirli bir noktayla - paqarisqa - bir ilişkiydi .

Eski And toplulukları arasında Güneş, Ay, yıldızlar ve gezegenlere uzun süredir devam eden ibadet İnkalar tarafından sürdürülen diğer inançlardı. Şamanlar da, ateşlerde, lamanın bağırsaklarında ve benzerlerinde anlaşılmaz işaretler okuyarak büyü yapma korkusu ve kehanet konusundaki özel becerileri ile İnka dünyasında önemli figürler olarak kaldılar. Cuzco bunlardan 475'ine sahip olduğu söyleniyordu , en önemlisi kralın kişisel danışmanı olan yacarca idi . İnkaların devam ettirdiği bir başka bin yıllık And geleneği de kehanetlere olan inançtı - en ünlüsü Chavin ve Pachacamac'ta .

İNTİ , GÜNEŞ TANRISI VE İMPARATORLUĞUN VE FETİHLERİN KORUYUCUSU OLDUĞU İÇİN EN ÖNEMLİ İNKA TANRISIYDI .

Dünyanın Yaratılışı

İnkaların kendileri için dünya , uzun zaman önce And halkı için kutsal bir yer olarak kabul edilen ve İnka hükümdarları tarafından düzenli haclarda ziyaret edilen Titicaca Gölü'nde yaratıldı . Yaratıcı tanrı Wiraqoca Pacayacaciq (veya kısaca Viracocha) bir gün, Titicaca Gölü'ndeki kutsal Güneş Adası'nda bir dev ırkı yarattı, ancak bunların amacı için çok büyük olduğunu bularak, bunun yerine insanları daha küçük ölçekte yaptı. İnsanların bu ilk ırkı, açgözlülükleri ve küstahlıkları ile Virakoça'yı üzdü ve ceza olarak bir kısmını taşa, diğerlerini de toprağa ve doğal özelliklere çevirdi. Sonra dünyayı temizlemek için büyük bir sel gönderdi ve yarışa tekrar başlayabilmeleri için sadece üç kişiyi kurtardı. Yine Titicaca Gölü'nde, Virakoça daha sonra Güneş, Ay ve yıldızları yaptı. Daha sonra, tanrı bir dilenci kılığına girerek ve Kon-Tiki olarak bilinen diğer birçok isimle birlikte dolaşmaya başladı. Tiwanaku'da oymalar yaptı, Inca'nın kurucu çifti Manco Capac ve Mama Ocllo'yu orada yöneterek Cuzco'yu kurdu ve genellikle insanlara medeniyet sanatları öğretti.

Inti ve Güneş Tapınağı

İnti, Güneş tanrısı ve imparatorluğun ve fetihlerin koruyucusu olduğu için en önemli İnka tanrısıydı. Bolluk evi, aynı zamanda bu hayatta iyi hayatlar yaşayanlar için bir sonraki hayatta da varış noktasıydı. İnka kralı veya hükümdarı ilahi olarak kabul edildi ve İnka'nın ilahi yönetim hakkını meşrulaştıran Inti'nin yaşayan bir soyundan geliyordu. Bir altın küçük bir oturma çocuk olarak temsil edilir ve Punchao olarak bilinen Inti heykeli, içinde tutuldu Temple at Sun, Coricancha ( Qorikancha) Cuzco'daki kutsal kompleks. Başından çıkan ışınlarla ve altın takılar ile süslenmiş bu figürün midesi, önceki İnka krallarının yanmış hayati organlarının külleri için bir kap olarak kullanılmıştır. Heykel her gün güneşlenmek için tapınağın dışına çıkarılırdı. İspanyol fethinin ardından, figür kaldırıldı ve saklandı, bir daha asla bulunamadı. Aynı şekilde Güneş Tapınağı'nın dışını ve içini kaplayan altın, 1.400 kilosu Avrupalı ​​işgalciler tarafından kaçırıldı. Coricancha'ya ek olarak, Inti, Cuzco'nun hemen dışında bulunan Sacsahuaman'ın tapınak-kale kompleksini kendisine adadı.

Kralın ve İnka İmparatorluğunun refahı ve iyi bir hasat garantisi tamamen İnti'nin elindeydi. Tanrıya, İnka dünyasının en kıdemli dini figürü olan adanmış bir Baş Rahip ( Villaq Umu ), genç bakire rahiplerden oluşan acllas (aynı zamanda asyllyaconas ) ekibinin yardımıyla hizmet etti . Her büyük İnka kasabasının tanrı için bir tapınağı vardı ve ona çok miktarda kaynak adanmıştı. Hatta toprak ve sürüler bile özellikle İnti için ayrılmıştı ve Titicaca Gölü yakınlarındaki bütün bir eyalet onun için ayrılmıştı. Coricancha, gerçek boyutlu lamalar ve çobanlarla dolu bir mısır tarlasının saf altından inşa edildiği ve Güneş'e adandığı bir adım daha ileri gitti.

Inti'nin ibadetindeki en önemli törenlerden biri, Cuzco'nun dışındaki bir düzlükte her Haziran (kış) gündönümü düzenlenen 8-9 günlük Inti Raymi idi. Fedakarlıklar yapıldı, su ve chicha birası ikram edildi ve tüm soylular ve rahipler, çiftçilik sezonunun başlangıcını da işaret eden cömert bir ziyafet ve şarkı festivaline katıldı. Hem Inti hem de Virakoça'nın onuruna yapılan bir diğer önemli festival, imparatorluktaki tüm şehirlerin Cuzco'daki törende ve sonraki hac töreninde kurban edilmek üzere bir veya iki yakışıklı çocuk ( copacochas ) göndermesinin beklendiği Qhapaq Ucha idi. İnka dünyasındaki çeşitli önemli kutsal yerlere. Ölüm boğulma yoluyla ya da kalplerini aldırmaktı ve bu sununun hükümdarın ve halkının refahının sürmesini garanti ettiğine inanılıyordu.

Diğer Tanrılar

Kutsal Coricancha, Inti'nin yanı sıra, Ay tanrıçası Mama Kilya'ya, biri yaratıcı tanrı Viracocha'ya ve diğeri gök gürültüsü tanrısı Illapa'ya, diğerine Pukamarka adı verilen bir tapınağa sahipti. Mama Kilya, tören takvimini yönettiği için önemli görülüyordu, Illapa yağmur ve fırtınalar getirdi - şimşek gümüş cüppesinin parıltısından gelirken askısını kullanırken gök gürültüsü üretiliyordu . Hem gökkuşağı tanrısı Cuichu (İnkalar için kötü bir alamet) hem de Venüs'ün kişileştirilmesi (Chaska-Qoylor) kutsal Coricancha kompleksi içinde diğerlerinin yanında kendi tapınaklarına sahipti.

Daha küçük tanrılar, kendi alanlarında hala önemli olmalarına rağmen, onur çiftçilerinin iyi bir hasat umuduyla kolayca kurban sunabilecekleri tarlalarının ortasına bir taş sunak inşa ettikleri toprak tanrıçası Pachamama'yı içeriyordu. Pachamac ('Dünya Yapıcı'), özellikle taşralarda ünlü bir kahin ve yaratıcı tanrıydı. Özellikle depremlerle bağlantılı olarak , onuruna inşa edilmiş, hacıların tavsiyelerini dinlemek için ziyaret ettiği büyük bir ahşap tanrının bulunduğu Pachacamac adında bir tapınak şehri vardı . Son olarak, kıyı halkı Mamacocha'yı ('Göllerin ve Denizlerin Anası') özellikle büyük bir saygı ile tuttu. Bu tanrılar ve diğerlerinin yalnızca Cuzco'da 400'den fazla tapınağı vardı.

İnkalar, gök cisimlerinin keskin gözlemcileriydi ve hareketlerine ve döngülerine hakim olmuşlardı. Buna göre yıldızlar, takımyıldızlar ve gezegenlerin de kişiselleştirilmiş temsilleri vardı, özellikle Pleiades (Qollqa), Samanyolu (Mayu), Orion'un Kemeri ve Venüs (Chaska Cuyllor). Genel olarak, tüm canlıların, yeryüzündeki tüm fiziksel örneklerini bir şekilde yöneten ve koruyan kendi özel yıldız eşdeğerine sahip olduğu görülmektedir.

İbadet Şekli

İnka tanrılarına tapınakların ( wasi ) ve kutsal alanların ( huacas ) inşası ile ibadet edildi.) törenlerin yapıldığı, duaların ve adakların verildiği yer. Hiyerarşik bir rahiplik bu tür törenleri düzenledi, statüleri hizmet ettikleri tanrıya bağlıydı. Tanrılar, değerli malların ve hayvanların, özellikle lamaların (beyaz olanlar Inti'ye, kahverengi olanlar Virakoça'ya ve benekli olanlar Illapa'ya) kurban edilmesiyle tatmin olmuş ve statüko korunmuştur. Çocuklar da dahil olmak üzere insanlar da (diğer Amerika kültürlerinden daha küçük ölçekte olsa bile), kendilerine verilen alkolün etkisi altındayken kafalarına vurularak kurban edildi ve böylece ilk karşılaştıklarında mutlu olabildiler. Tanrı. Bu daha dramatik teklifler genellikle uzun süreli kuraklıklar, güneş tutulmaları veya kraliyet ölümü gibi büyük çekişmelerin yaşandığı zamanlar için ayrılmıştı. Zaferlerin ardından insan kurbanları da gerçekleşti.savaştı ve imparatorluğu çevreleyen yüksek dağ kutsal tapınaklarının çoğunda teklif edildi.

Huacas ve Ceque

İnkalar, tanrıların, ruhların ve çoktan ölmüş ataların yeryüzünde dağ zirveleri ( apu ), nehirler, kaynaklar, mağaralar, kayalık tepeler ve hatta tuhaf şekilli taşlar gibi doğal özellikler şeklinde tezahür edebileceğine inanıyordu . Bu yerler bazen alışılmadık özellikleri vurgulamak için değiştirildi ve gerçekliği etkilemek için özel güce sahip tapınaklar olarak görüldü. Huacas ( wak'a ) olarak biliniyorlardı ve taş söz konusu olduğunda, saraylarda ve mezarlarda muhafaza edilmek üzere götürülmüşlerdi, hatta bazen askeri seferlerde bile taşınmışlardı. İnsanlar huacas'ta adaklar bıraktılar, özellikle deniz kabukları, tekstil ürünleri, koka, değerli ürünler, kil figürinler ve en çok lama ve gine domuzlarından olmak üzere kurbanlar yapıldı.

Huacas ayrıca astronomik gözlemler için kullanılan yerler olabilir. Belki de en ünlüsü, her gündönümünde güneşi özel bir kordonla sembolik olarak dünyaya bağlamak için kullanılan , Machu Picchu'nun en yüksek noktasındaki 'güneşin otostop noktası'dır ( intihuatana ) . En önemli gözlem noktası usnu'ydu - Cuzco'daki bir meydanda yükseltilmiş bir platform. Bunda astronomik gözlemler için kullanılan taş bir sütun ve İnka kralının dini festivalleri izlemesi için adamantine bir taht vardı. Tüm bu kutsal siteler - bazıları 328 - daha sonra İnka dünyasının merkezi olan Cuzco'ya ceque ( zeq'e) fiziksel yollar veya görüş hatları olabilir, böylece kalbinde Cuzco ile hayali bir kutsal ağ yaratır.

Atalara İbadet ve Mumyalar

İnka toplumunda eski nesiller ( ayllu ) hiçbir zaman unutulmamış ve insanların merhumlara yeni adaklar sunmaları için belirli zamanlarda mezarlar yeniden açılmıştır. Bunlar değerli eşya ve yiyecek biçimini aldı ve bazen amaca uygun olarak inşa edilmiş kanallar bile başka türlü rahatsız etmeden mezara içki dökülmesine izin verdi. Özellikle vefat etmiş önemli kişiler, toplulukta heykellerle temsil edilebilirlerdi, özellikle de bir topluluktaki en değerli nesne idolü olan topluluğun kurucusu. Doğrusu, İnkalar bu geleneği kullandılar ve fethedilen toplulukların putlarını sık sık kaçırdılar, yenilenlerin itaatini sağlamak için onları Cuzco'da rehin tuttular.

Önemli topluluk üyelerinin bedenleri, genellikle kuruma ve alkol içeren süreçler kullanılarak mumyalandı ve ardından tekstile sarıldı ve cenin pozisyonunda kordonlarla bağlandı. Mumyalar daha sonra mezarlara, bir topluluk türbesindeki özel odalara veya kutsal mağaralara ( machay ) yerleştirildi - en ünlüsü İspanyollar tarafından 1.800'den fazla mumyanın keşfedildiği Cajatambo yaylalarında.

Anneler zaman zaman mezarlarından çıkarıldıkları için, evlilikler ve hasatlar gibi önemli topluluk etkinliklerine bir şekilde katılabilecekleri için, genellikle kalıcı değildi. Ölen ataların yaşayanların yaşamlarına en ünlü katılımı, eski hükümdarların mumyaları olan mallquis rolüydü . Bunlar Cuzco'daki önemli törenlerde şımartıldı, güzel giysiler giydirildi ve hatta ritüel olarak beslendi. Görüşlerine rahipler ve adanmış görevliler ( mallquipavillac ) tarafından önemli kararların alınması gerektiğinde 'danışıldı' ve onlar Inti Raymi festivalinde onur konuğu olarak kabul edildi.

İnkaların Ölümü

İnkaların çöküşünün ardından, devlet dinlerinin ve özellikle de Güneş'e ibadet etmenin, Cuzco dışındaki toplulukların ana tanrıları olarak Ay'ı uzun süredir tercih eden topluluklar arasında hızla gözden düştüğünü belirtmek ilginçtir. İnka yapımı tapınaklar ve İnti için ayrılan arazi, dini yerler olarak terk edildi ve başka kullanımlara sunuldu. İnsanlar güneş takvimini terk ettiler ve kendi tanrılarına, kutsal yerlerine ve atalarına ibadet etme şeklindeki zamanın onurlu uygulamalarına geri döndüler. Antik And halklarının yerel inançları o zamanlar dirençliydi, ancak bir şekilde İnka dininin benzersiz unsurları da aynı şekilde, yüzyıllar süren Katolik egemenliğinden sonra MS 20. yüzyılın sonlarında yeniden canlanma, İnka törenleri ve gelenekleri, özellikle Inti Raymi festivali ve dağ hacları.

Makale yazarı:Mark Cartwright

Öne çıkan resim: Yüce olarak tespit edilmiştir bir ilah olan bir temsili İnka yaratıcısı tanrı Viracocha veya onun öncüsü 'Ağlayan Tanrı' ya Thunupa. C. 300 CE Güneş Kapısı, Tiwanaku , Bolivya,mes.

Kaynakça

Alden Mason, J. Peru Eski Uygarlıkları. Viking Pengueni, 1975.

Baudin, L. İnkaların Günlük Yaşamı. Dover Yayınları, 2011.

Kluber, G. Antik Amerika Sanatı ve Mimarisi. Yale Üniversitesi Yayınları; 3. Gözden geçirilmiş baskı (27 Mayıs 1992), 2016.

Moseley, ME İnkalar ve Ataları. Thames & Hudson, 2001.

Stone, Andesón'dan İnka'ya RR Sanatı. Thames & Hudson, 2012.

1786'da Nuevo Meksika Eyaleti Valisi Juan Bautista de Anza ve güçlü Komançiler arasında yapılan antlaşma ile Güney Büyük Ovalarında iddialı ticaret başladı

 

1786'da Nuevo Meksika Eyaleti Valisi Juan Bautista de Anza ve güçlü Komançiler arasında yapılan antlaşma ile Güney Büyük Ovalarında iddialı ticaret başladı. Yeni Meksikalı tüccarlar, daha sonra Comancheros olan yolcular (yolcular) olarak biliniyordu. 1930'larda röportaj yapılan yaşlı bir Comanchero Vincente Romero, 1870'lerde Komançiler ile ticaret yaptığını hatırladı. Komançilerin Güney Ovalarında özgürlüklerini sevdiklerini gözlemledi. Vincente'nin amcası Guadalupe Marquez, çok sayıda at izini geçen bir arroyayı gözlemledi. Görünüşe göre çok sayıda midilli, çadır direklerini sürükleyerek kumda çizgiler oluşturdu. Bir Komançero olarak ona göre, izler bir savaş partisinden değil, kadın ve çocuklardan ibaretti. Cesur tüccarlar, bufalo postlarına, kurutulmuş et yığınlarına, atlara ve katırların kendilerine sunulacağına güveniyorlardı. İzleri takip ederek, kamplarını bir dizi pamuk ağacı ağacının yanında bir pınarın yanında kurarlar. Bir tepenin üzerinde Marquez bir ateş yaktı ve eyer battaniyesiyle duman sinyalleri verdi. Daha sonra adamlarına Komançiler arasında dikkatli davranmalarını ve davranmalarını söyledi. Ertesi sabah Komançi'nin gelişiyle birlikte, kuru elma ve kuru erik, pişmiş sert ekmek, battaniyeler, ok uçları için dar demir parçalar, tuz ve diğer pek çok şey yola çıktı. Ticaret haftalarca devam etti çünkü Komançerler kabileyi bir kamp alanından bir sonraki kampa kadar takip etti. Comanchero Vincente Romero, Komançaları açık tenli, güçlü ve yakışıklı insanlar olarak görüyordu. Comanchero ticareti 1875 yılına kadar vardı.

"Ciboleros" adlı tuval üzerine dramatik yağlı boya. Etkileyici parça, ünlü Amerikalı sanatçı John Ford Clymer tarafından yapıldı.

Mumya Juanita: İnka Buz Bakiresinin Kurban Edilmesi

 Mumya Juanita: İnka Buz Bakiresinin Kurban Edilmesi

Mumya Juanita: İnka Buz Bakiresinin Kurban Edilmesi

Momia Juanita ('Mumya Juanita'), 1995 yılında Peru'da keşfedilen 15. yüzyıldan kalma bir İnka kızının mumyasına verilen isimdir. Aynı zamanda 'Ampato'nun Leydisi' ve 'İnka Buz Bakırı' olarak da bilinir. Birincisi, And Dağları'nda uykuda olan bir yanardağ olan Ampato Dağı'nın tepesinde bulundu, ikincisi ise o dağın tepesindeki soğuk hava nedeniyle vücudu korunduğu için.

Araştırmacılar, Mumya Juanita'nın, bazen 'kraliyet yükümlülüğü' olarak çevrilen Capacocha (Capac Cocha) olarak bilinen önemli bir İnka kurban töreninin kurbanı olduğunu öne sürdüler. Momia Juanita'nın bilimsel analizleri de yaşamı ve ölümü hakkında çeşitli ilginç ayrıntıları ortaya çıkardı.

Mumya Juanita'yı Keşfetmek

Momia Juanita'nın keşfi 8 Eylül 1995'te arkeolog Johan Reinhard ve yardımcısı Miguel Zarate tarafından yapıldı. Bu keşif, Ampato Dağı'nın yakındaki bir volkanın patlamasından kaynaklanan volkanik külün neden olduğu kar örtüsünün erimesi sayesinde mümkün oldu. Bu erimenin bir sonucu olarak, mumya açığa çıktı ve dağın yamacına düştü ve daha sonra Reinhard ve Zarate tarafından bulundu. Aynı yılın Ekim ayında dağa yapılan ikinci bir keşif gezisinde, Ampato Dağı'nın daha alçak bir bölgesinde iki kişinin daha donmuş mumyaları ortaya çıkarıldı.

Araştırmacılara göre, Momia Juanita öldüğünde sadece 12 ila 15 yaşlarındaydı. Bir ay sonra keşfedilen iki kişi aynı zamanda çocuktu ve dağın tepesindeki Mumya Juanita'nın kurbanları olabilecekleri tahmin ediliyor.

Capacocha - Kurban Ayini

Araştırmacılara göre Momia Juanita, Capacocha olarak bilinen bir ayinin parçası olarak kurban edildi. Bu ayin, İnka'nın aralarında en iyi ve en sağlıklı olanı feda etmesini gerektiriyordu. Bu, tanrıları yatıştırmak, böylece iyi bir hasat sağlamak veya bazı doğal felaketleri önlemek için yapıldı. Kızın kurban edildiği yere göre, ritüelin Ampato Dağı ibadetiyle bağlantılı olabileceği öne sürüldü.

Juanita'nın Ölümü

Momia Juanita keşfedildiğinde, bir pakete sarıldı. Genç kızın kalıntılarının yanı sıra, pakette çok sayıda minyatür kil heykeller, deniz kabukları ve altın nesneler de dahil olmak üzere çeşitli eserler vardı. Bunlar tanrılara adak olarak bırakıldı. Arkeologlar, bu nesnelerin, yiyecekler, koka yaprakları ve mısırdan damıtılan alkollü bir içecek olan chicha ile birlikte, kızı dağa çıkarırken rahipler tarafından getirileceğini öne sürdüler.

Son ikisi, İnkalar tarafından kurbanlarını feda etmeden önce yaygın bir uygulama olduğu söylenen çocuğu yatıştırmak için kullanılmış olacaktı. Kurban bu sarhoş durumda olduğunda, rahipler kurbanı yapacaklardı. Momia Juanita'nın durumunda, kafasına bir sopayla vurulan bir darbenin büyük kanamaya neden olduğu ve ölümüne neden olduğu radyoloji ile ortaya çıktı.

Momia Juanita'nın yaşamı hakkında ilginç bilgiler ortaya çıkaran bir diğer bilimsel analiz, çok iyi korunmuş olduğu için mümkün olan saçının izotopik analizidir. Bu analiz, araştırmacılara kızın diyetiyle ilgili bilgi sağladı. Bu kızın gerçek ölümünden yaklaşık bir yıl önce kurban olarak seçildiğini gösteriyor. Bu, saçının izotopik analizi ile ortaya çıkan diyet değişikliği ile işaretlenmiştir.

Kurban için seçilmeden önce, patates ve sebzeleri içeren standart bir İnka diyetine sahipti. Ancak bu, kurban edilmeden yaklaşık bir yıl önce değişti, çünkü seçkinlerin yiyecekleri olan hayvansal proteinleri ve mısırı tüketmeye başladı.

Bugün, Mumya Juanita, Ampato Dağı'ndan uzak olmayan bir şehir olan Arequipa'daki Museo Santuarios Andinos'ta barındırılıyor. Mumya, bu kalıntıların gelecekte de korunmasını sağlamak için içindeki sıcaklık ve nemi özenle koruyan özel bir kutuda tutulur.mes.

(TD:Öne çıkan resim:Arjantin'in Salta eyaletinde mumyalanmış 'Llullaillaco'nun Çocukları'ndan biri olan' La Doncella '(Bakire). (grooverpedro / TD BY 2.0 ) Llullaillaco'nun Çocukları kurban edilmeden önce benzer bir muamele gördü.