Andina Central Kültür Bölgesi. Bölüm: VICÚS Kültür Seramikleri.

Vicus. Konum.

Peru öncesi İnka kültürleri.


Andina Central Kültür Bölgesi. Bölüm: VICÚS Kültür Seramikleri.

Vicus adı, şu anki Peru bölgesi Chulucanas yakınlarında bulunan Piura yakınlarında bulunan bir tepenin adıyla toponimia tarafından atandı. Bu arkeolojik yatak yüzyılın ortasına altın arayıcılar, değerli taşlar ve değerli parçalar tarafından keşfedildi. 2000 ' den fazla mezar kirletildi. Yaklaşık kırk bin parçanın çoğunlukla yurtdışında koleksiyonları entegre etmesi bekleniyor.
Vicus kültürü, bugün iki farklı ulusal eyalet, Ekvador ve Peru ' nun eşiğinde Batı Dağları ile deniz arasında yer alıyor. Andina Septentrional Bölgesi ile Andina Merkez Bölgesi arasında bir geçiş alanı. Kronolojik olarak, Erken Ufuk ile Erken Orta Dönem veya Bölgesel Geliştirme aşaması arasında, bu M.Ö. 500 ile 500 yaş arası. Vicus, Peru ve Ekvador ' un antik kültürleri arasındaki etkileşim merkezi olarak ortaya çıktı, birden fazla saberes, etkileri ve işbirlikleri (Chorrera, Chavin, Moche, Viru).
Seramik üretiminin ana özellikleri:
* Negatif boya ya da rezerv olarak bilinen tekniğin işi. Yüzeyin etrafındaki bölgeyi boyaarak öne çıkmaktır. Bu bir önyargı tekniği, bazen poscoption yapılıyor. Kırmızı üzerine beyaz bitmiş diğer parçalar (antropomorf, fitomorf ve zoomorflarda) ve bazıları monocrom engobe (daha basit veya kaba parçalarda).

* Binaları, maket türü, kare temelli temsil eden parçalar.
* Zoomorf figürleri (sıçanlar, dağ kedi, ördek, geyik, balık, yılanlar ve kertenkeleler).
* Antropomorf figürleri ve mitolojik varlıklar. Sakatlanmış veya fiziksel kusurlu (tek gözlü, leporinos) ve melez şekillerde melezlerin temsili.
* Asa köprü kapları ve köprü kapları ile ıslık çalılıkları. Vazolar veya ıslık çalan şişeler, köprü kolu, düz veya biraz kıvrımlı ve üssün yakınında bulunan iletişim borusu ile birleşmiş iki cesetten oluşur. Düdükle.
* Sepet kapları veya şişeler. Bir üzengi kolu değişken olarak kabul edildi. Bu durumda kol sağlam, çöplük değil. Bulunan üzengi kaplar, çağdaş andina ile benzerlik göstermeyecektir. Bu tür bir asidera (Merkez And ' da ve Recuay, Salinar ve Vicus Stilleri) hakkında bilgi çok az.
* Kupa-kaideler. Altta açık şekil, düz duvarlar veya birleşen duvarlar ve koncavo dairesel kapanış. Bu parçaların kullanımı bilinmiyor.
* Karşılaştırmalı çalışmalara dayanarak ve işlenmesinin teknolojik seviyesine göre, Vicus I ve II olarak adlandırılan iki dönem belirlendi. Aynı zamanda stilistik açıdan üç aşama açıklandı: Vicus Erken, Vicus Medio ve Vicus Geç.
* Andino uzayın kronolojisinde tekrarlanan gazetelere neden olduğunu tekrar açıklığa kavuşturalım, her aşama adına ne de farkını motive eden süreçlerde, alt bölümlerinde ve her birinin süresinde. Dolayısıyla, farklı gazetecilik önerileri, bazı soruları diğerlerinden daha fazla, ancak bu sayfanın ana çıkarları dışında.
Kütüphane:
Bilgi. Larco.org Müzesi
Vicus. Arkeolojik koleksiyon, public. Bco Müzesi tarafından. Peru Rezervasyon Merkezi.
′′ Amerika 'nın Prehispanik Seramik' indeki Stripo: Andina ve Mezoamericana bölgelerinin karşılaştırmalı çalışmalarına yaklaşım ′′ 2019 V. Chirinos Cubillas.

11.500 Yaşındaki Bebeğin DNA'sı Kuzey Amerika'nın Nüfusuyla İlgili Yeni Sürprizleri Ortaya Çıkardı

Şu anda İç Alaska'da olan Yukarı Güneş Nehri kampının bilimsel bir gösterimi. (İllüstrasyon: Eric S. Carlson, Ben A. Potter ile birlikte)


11.500 Yaşındaki Bebeğin DNA'sı Kuzey Amerika'nın Nüfusuyla İlgili Yeni Sürprizleri Ortaya Çıkardı

Altı haftalık bir bebeğin eski DNA'sı sayesinde, bilim adamları Kuzey Amerika'yı nasıl ve kimin doldurduğuna dair yepyeni bir anlayışa sahipler. Nature'da yayınlanan bir makalede  , araştırmacılar Yeni Dünya'nın nasıl doldurulduğu hakkında farklı teoriler ortaya çıkaran şaşırtıcı yeni bilgiler ortaya koydu. Aslında, daha önce bilinmeyen insanların yepyeni bir nüfusu - Eski Beringyalılar - adını verdiler.

Alaska Fairbanks Üniversitesi'nde antropoloji profesörü ve çalışmanın baş yazarlarından Ben Potter, “Bu nüfusun var olduğunu bilmiyorduk” dedi. “Bu veriler aynı zamanda, ilk nüfusun Kuzey Amerika'ya nasıl göç ettiğine ve yerleştiğine yeni bir ışık tutan ilk kurucu Kızılderili nüfusunun ilk doğrudan kanıtını sağlıyor.”

2013'te Potter ve öğrencileri, Alaska'nın iç kısmındaki Yukarı Güneş Nehri'nde (USR) ilişkili olduğu düşünülen iki insan bebeğin kalıntılarını keşfetti. Potter'ın ekibi on yıldan fazla bir süredir sahada çalışıyordu ve DNA'nın diğer kuzey Yerli Amerikan halkınınkiyle eşleşmesini bekliyordu, ancak bir sürpriz içindeler. Yerel yerli topluluk tarafından Xach'itee'aanenh T'eede Gaay (Sunrise Girl-Child) olarak adlandırılan daha büyük bebek, bu eski yerleşimcilerin genetiğine ve Yeni Dünya insanının en eski tam genetik profiline benzeri görülmemiş bir görünüm sağladı.

Bilim adamları eski DNA'sını inceleyebildi ve eski halklar ve birbirleriyle nasıl ilişkilendikleri arasında bağlantı kurabildi. Yaklaşık 11.500 yıl önce yaşarken, DNA'sı modern Kuzey Amerikalıların geldiği eski kabileleri anlamak için çok değerli bir araçtır

Sibirya halkının son Buz Devri'nin sonunda Beringia olarak bilinen bir kara köprüsünden geçtiği ve Kuzey Amerika'da ilk yerleşen insanlar olduğu bilinse de, bilim adamları tek bir nüfusun mı yoksa birden fazla halkın mı göç ettiğinden emin değildi Dalgalar halinde gelenler. Sunrise Girl-Child'ın DNA'sını inanılmaz yapan budur. Genetik analiz, tek bir ata yerli Kızılderili grubunun yaklaşık 35.000 yıl önce Doğu Asyalılardan ayrıldığını göstermektedir. Bu grup daha sonra yaklaşık 20.000 yıl önce tekrar ayrıldı - bir nüfus Eski Beringiler, diğeri tüm Yerli Amerikalıların atalarıydı.

Ve bölünmenin Kuzey Amerika'ya girmeden hemen önce veya hemen sonra meydana gelip gelmediğini tam olarak belirleyemeseler de, ataların Yerli Amerikalılarının güneye devam ettikleri ve Eski Beringyalıları geride bıraktıkları açıktır.

Potter, “Yeni ortaya çıkan insanların eski nüfusların Amerika'da nasıl yaşadıklarına dair anlayışımıza önemini abartmak zor olurdu” dedi. “Bu yeni bilgiler, Kızılderili tarih öncesi tarihinin daha doğru bir resmini sunmamızı sağlayacak. Düşündüğümüzden çok daha karmaşık. ”

Arkeoloji saha ekibinin üyeleri, Alaska Üniversitesi Fairbanks profesörleri Ben Potter ve Josh Reuther, Upward Sun River sahasında kazarken izliyor. (UAF, Ben Potter'ın izniyle)

′′ Patron APACHE GERONIMO MEKSİKA ÇAĞI ′

′′ Patron APACHE GERONIMO MEKSİKA ÇAĞI ′′

 Sonora, Meksika ' da doğdu ve çok küçüklüğünden beri Georgia Amerikan bölgesinde bulunan bir Hint halkına transfer edildi (şu anki Amerikan New Mexico Eyaleti), içinde Bedonkohe Apaçi kabilesi, büyükbabası Mahko ' nun Gila Nehri yakınlarındaki Nodoyohn Kanyonunda patron olduğu yer. Taa di Tlish Hn ve Gha Den Dini ' nin oğluydu (′′ ışıktan geçenler ′′).

1880 yılında Sonora Askeri Vali birlikleri karısını, üç çocuğunu ve annesini öldürdü. Geronimo intikam almaya yemin etti ve Chiricahua Apaçi ' nin patronu Cochise ile ortak oldu. Birlikte birçok Meksikalı ve İspanyol askerinin öldüğü Sonora ' ya saldırdılar (? ). Sonraki yıllarda çeşitli Meksika şehirlerine yapılan saldırılar gerçekleşti.

Cochise öldüğünde babası Naiche Geronimo ' yu kabilenin başı ilan etti. Ancak 1884 ' te bir Hint rezervine giriş yapmak zorunda kaldı. Geronimo o kurak toprak parçasında kalmayı reddetti ve 1885 ' te Meksika ' ya gitti, Chihuahua Mangas (Coloradas ' ın oğlu) ve Nachez arasında bir grup savaşçı ile birlikte. O andan itibaren, iki yer arasında gidip geliyor, insanlarını bir rezervde hapsedilmeyi kabul etmeleri ve mahkumlar gibi yaşamaları için tutsağılıyordu.

1886 ' te Geronimo ' dan bir kaçıştan sonra, bu vesileyle yaklaşık otuz Apaçi ile birlikte Geronimo ' ya karşı arama emri verildi, 3000 asker gönderildi (Amerikan Ordusu ' nun üçte biri Dönem) ve 20 Amerikan doları ödülü sunuyor.

Geronimo Sierra Madre ' de bulundu ve teslim olmaya karar verdi. Apaçiler (hem Geronimo taraftarları hem de Amerikan ordusuna hizmet edenler) Florida, ABD 'deki Fort Marion' a gönderildi. ABD., Koşulların sayısız hastalık ölümüne neden olduğu yerde Geronimo, bugün ismini taşıyan müzede değerli anıların tutulduğu Sınır Hapishanesi (Sonora) hapsedildi. Bu süre geçtikçe, Amerika tarafından Oklahoma ' da bir Hint rezervinde kalmaya zorlandı, halkını tekrar görme şansı yoktu. Hayatının son yıllarını orada geçirdi, o zamanlar ′′ örnek bir Kızılderili ′′ olarak adlandırılıyordu. Başkanlık geçit törenine katılıyor ve St. Louis Universal Sergisinde (1904). Panamericana Sergisi ' nde Buffalo (1901) Organizatörler, Kuzey Amerika 'nın geleneklerinin temsil edildiği Hindistan Villa' da bir yer ayırttı. Kırk iki kabileyi temsilen yaklaşık Kızılderili Kongresi, askerler tarafından sıkı korunan Federal hükümet tarafından tutsak edilen Federal hükümet tarafından tutuklanan direniş liderleri olan Crazy Snake ve Geronimo ' yu oluşturdu. Hepsini ekleyen ve çıkaran bir atın yanındaki bir şempanze ve birçok yeteneğinin arasında çatal kullanan, bisiklet sürmek ve piyano çalmak.[3 Geronimo da vardı Yay ve ok sattığı ve kendi resimlerini imzaladığı St. Louis Universal Sergisi (1904) 4. 79 yaşında öldü.

KADİM TÜRK ASKER OTURUŞU--ÇÖKMEK

Göktürklerden bu yana, Askeri Ritüeller asla değişmedi. 1915 Türk Askeri 1950 Türk Askeri.

Türk Askerine ait bir İkonografi ve duruş şeklidir. Bir diz yerde duruken diğeri kırık vaziyette yere doğru yapılan bir saygı duruşudur. Sağ el ile silah tutulurken, diğer el kırık olan dizin üzerindedir.

Sevgili Emel Esin'in aktardığına göre, "Çökmek" tabiri Kök Türk Yazıtlarında vardır. Türk Bilge Kağan'ın kardeşi Kül Tegin'e ait olduğu sanılan heykel, elinde bir "Sagrak" (Ağaçtan yapılmış yağ kabı) tutarak, "Bir Dizi Üzerine Çökmüş" vaziyette idi.

Çökmek bir hürmet işareti idi. Uygur sanat eserlerinde "Tarkan" rütbeli bir kimse, Buda'nın önünde, "Tek Diz Üzerinde" Uygur tabiriyle "Çökülmektedir". Emel Esin-Türklerde Maddi Kültürün Oluşumu--Bağdaş ve Çökmek- s. 324)

Yerli Güney Amerikalılar Polinezya'nın erken sakinleriydi

Yerli Güney Amerikalılar Polinezya'nın erken sakinleriydi

Polinezyalılar ve Yerli Güney Amerikalıların DNA analizi, Polinezya kökenleri ve iki nüfus arasındaki erken temaslar üzerinde uzun süredir devam eden bir tartışmayı çözen eski bir genetik imza ortaya koydu.

Uzun yıllar boyunca, bilim adamları Polinezya'nın başlangıçta nasıl doldurulduğuna dair spekülasyonlar yaptılar. Doğada Yazmak , Ioannidis ve ark . Şekil 1'de , Polinezya kökenleri ve etkileşimleri konusunu ele almak için kullandıkları genetik bir yaklaşım açıklanmaktadır.

Polinezya'nın ilk halkları, 1947'de Norveçli kaşif Thor Heyerdahl'ın göç teorisini 2 test etmek için Kon-Tiki seferine yelken açtığı dünya çapında ilgiyi çekti . Mürettebat Peru'yu tahta bir salda bıraktı ve 101 gün ve 7.000 kilometreden fazla bir yolculuktan sonra Polinezya kıyılarına ulaştılar, böylece Güney Amerika'dan bu Pasifik adalarına erken seyahat etme olasılığını gösterdiler. Heyerdahl, bilimsel topluluğun, kanıtların yerine Asya'dan doğuya seyahat eden insanların Polinezya'nın halkına işaret ettiğine ve Polinezya'nın başlangıçta Güney Amerikalılar tarafından doldurulduğu fikrine genellikle bilim adamları tarafından eleştirildiği görüşüne itiraz etti.

Yine de aynı bilimsel topluluk iki bölge arasındaki kültürel ilişkileri tartıştı, çünkü Güney Amerika'daki bir bitki olan tatlı patates, doğu Polinezyası'nda uzun bir ekim tarihine sahip. Polinezyalıların Güney Amerika'ya seyahat ettikleri ve Polinezya'ya dönüşlerinde fabrikayı tanıttıkları fikri bu 3 için kabul edilen açıklama oldu . Rapa Nui (Paskalya Adası olarak da bilinir) bu tür temaslarla ilgili en iyi bilinen örnektir 4 . Güney Amerika'ya nispeten yakın bir konumda bulunan Polinezya'nın bir parçasıdır ve Rapa Nui'de büyük, eski tatlı patates tarlaları, olağanüstü eski taş işçiliği ve belirli bir kuş adamı kültünün kanıtları vardır - bunların hepsi Güney Amerika.

Ioannidis ve arkadaşları Rapa Nui'deki insanların DNA'sını analiz ettiler ve ayrıca Pasifik adalarının 17 popülasyonundan ve Güney Amerika'nın Pasifik sahillerinden 15 Yerli Amerikan popülasyonundan bireylerin DNA'sını incelediler. 807 kişinin genom çapında DNA analizleri (ağırlıklı olarak günümüzdeki bireylerin analizi), yazarların birlikte yavru üreten farklı popülasyonlardan ataların kanıtlarını aramasını sağladı ve böylece bir katkı maddesi olarak tanımlanan iki popülasyonun birleşik genetik imzasını oluşturdu. Yazarlar, baskın Polinezya DNA markörlerini Avrupa, Amerika, Afrika ve Melanezya dahil olmak üzere diğer bölgelerden insanlarla karşılaştırdı. ADMIXTURE analizi olarak adlandırılan bir hesaplama yöntemi, Ioannidis ve meslektaşlarının, bir kişinin olası genetik soylarını ve atalarının coğrafi kökenlerini gen akışı çalışmaları yoluyla çözmelerine izin verdi. Ana keşifleri, birkaç doğu Polinezya nüfusunun, Güney Amerika halkından kaynaklanan bir arka plan imzası işaretlerine (uzak atalardan gelen genetik izler) sahip olmasıdır.

Ioannidis ve meslektaşları genetik çözülmenin bu karmaşık görevini nasıl çözdüler? Katkı çalışmalarında, farklı modern sömürge katkılarını izleyebilir ve ayırt edebilirler; örneğin, Fransız Polinezyası'nda büyük bir Fransız etkisi vardı, oysa İspanyol ve Şili grupları Rapa Nui'deki nüfus tarihinin bir parçasıydı. Rapa Nui'den gelen insanları analiz etmelerinden önemli bir keşif geldi - Güney Amerika'nın kuzey kıyı bölgelerindeki Yerli Güney Amerika nüfuslarına bir imza atanabilir ve bu bileşen diğer büyük tarihsel veya daha yeni katkı olaylarından bağımsızdı. Bu imza, genetik arka planda var olup, bunun eski ve istikrarlı bir katkı işareti olduğunu gösterir. Şaşırtıcı bir bulgu, bu sinyalin diğer doğu Polinezya popülasyonlarında da tanımlandığı, örneğin, Mangareva, Kuzey Marquesas ve Güney Marquesas ve Tuamotu Adaları'ndaki Palliser'daki popülasyonlarda (Şekil 1). Bu diğer adalar Güney Amerika'dan Rapa Nui'den daha uzaktır, ancak Güney Amerika'dan yelken açan insanlar için uygun ticaret rüzgarları ve akımları tarafından desteklenecek yerlerdir.

Ioannidis ve diğ . farklı atasal popülasyonlardan miras alınan genomik segmentlerin uzunluk dağılımlarını değerlendiren yol uzunluğu dağılım analizi adı verilen bir yöntem kullanılarak katkı olaylarının tahmini zamanlamasını araştırdı. Beklendiği gibi, bu istatistiksel bir yaklaşım önerir sömürgeci aşamalarına Polinezyası ilk tarih arkada Avrupa katkılar REKLAMIN 1750-1860.

Yazarlar Yerli Güney Amerikalılar ve Polynesians arasında bir ilk katkı olay etrafında Polinezya doğu adalarında gerçekleştiğine dair dikkate değer keşif yaptı REKLAMA 1150-1230. Önceki çalışma 3 , 5 , o zamana kadar Doğu Polinezyası'na muhtemelen gelmiş olan Asya'dan doğuya yayılan bir nüfus modeliyle tutarlıdır. Bu Güney Amerika katkı teslim süresine istisna etrafında tarihlenen bir sonraki katkısıdır vardı Rapa Nui, bir REKLAMA1380. Rapa Nui'nin bu sonraki tarihi şaşırtıcı, çünkü Güney Amerika'ya en yakın alan incelendi ve Güney Amerika ile olası erken bağlantılara sahip bir yerin 'tipik' örneği olarak gösterildi. Bununla birlikte, zamanlama farkı, nispeten yeni Şili genetik girdisi nedeniyle daha karmaşık bir genetik geçmişe bağlı olabilir.

Ioannidis ve meslektaşları Polinezya'da bulunan Yerli Güney Amerikalıların genetik imzaları ile Güney Amerika'nın kuzey kıyı bölgelerindeki Yerli popülasyonları arasındaki benzerlikleri aradıklarında, Kolombiya nüfusu ile bağlantı özellikle güçlüydü. Yerli Güney Amerikalıların en erken genetik sinyal Güney Markiz adaları insanlardan oldu Polinezya yazarlar tarafından bulundu ve yazarlar oradan Kolombiyalı Polynesians ile karışık iddia REKLAMA 1150. Bu tarih çok erken bile Güney Amerikalılar ulaşmış hatırlatıyoruz ki Polinezyalılar gelmeden önce orada, Güney Amerikalıların en azından erken katkı belirtileri olan doğu Polinezyası bölgesine ilk yerleşmeleri durumunda Heyerdahl'ı kısmen haklı kılacaktı.

Yazarlar, buldukları Yerli Güney Amerika genetik imzalarının muhtemelen tek bir eski temasın sonucu olduğunu öne sürüyorlar. Onların modeli karışık nüfuslu sonra etrafında doğu merkezi Polinezyası yayılmış olduğunu göstermektedir REKLAMA erken doğu Polinezya genişleme sırasında diğer Polinezya adalarına 1200 ve son olarak Rapa Nui ulaştı. Bu muhteşem sonuçların, Polinezya'daki erken göç ve etkileşimlerle ilgili gelecekteki tartışmalar için önemli etkileri vardır. Rapa Nui'nin kendisinin Polinezyalılar ve Güney Amerikalılar arasındaki ilk temas noktası olduğu söylenmemektedir, ancak orada tanımlanan karışımın, sonuçta Rapa Nui'ye ulaşan bir popülasyonda Polinezya'da başka bir yerde ortaya çıktığı düşünülmektedir (Şekil 1).

Yazarlar ayrıca diğer olası temas senaryolarını da gündeme getiriyorlar: örneğin, Polinezya nüfusunun Güney Amerika'ya yolculuklar yaptıktan sonra Güney Amerikalı insanlarla birlikte Polinezya'ya döndüğü ya da yerel Güney Amerika genetik mirasını taşıyan Polinezya'ya döndüğü. Ioannidis ve diğ . bu gibi alternatif hipotezleri ele almak için daha fazla genetik çalışmaya ihtiyaç olacağını önermektedir.

Yazarların sonuçlarının gelecekteki araştırmalar için etkileri nelerdir? Arkeolojik bir bakış açısından, bir sonraki adım, modellerinin malzeme-kültür çalışmaları, etno-tarihsel kayıtlar, dilbilim ve bitki ve hayvan dağılımlarına dair kanıtlara ne kadar iyi uyduğunu değerlendirmek olacaktır. Dilbilimsel araştırma 6 , farklı popülasyonlar arasındaki etkileşimler nedeniyle, genel, karışmış bir orta doğu Polinezya dil grubunun gelişmesini önermiştir. Bu çalışma Rapa Nui'nin bu ağın bir parçası olmadığını, ancak Rapa Nui'de kullanılan dilin doğrudan Proto-Doğu Polinezyası 6 olarak adlandırılan erken bir dil grubundan ayrıldığını öne sürdü . Bu, Rapa Nui'ye ulaşan ilk sakinlerin oraya oldukça erken geldiğini gösteriyor.

Bu değer doğu Polinezyası başka bir yerden ve bir gen katkı olay etrafında tarihlenen vardı insanlar Rapa Nui üzerinde yerleşme hangi model için, o yansıtan bir REKLAMLA bu gelenler bu nedenle muhtemelen diğer Polynesians tarafından doldurulan bir ada ulaşıldı - 1380 . Radyokarbon partner kanıt 5 , 7 , 8 , en azından için Rapa Nui yerleri ilk yerleşim fazı REKLAM , ayrıntılı anıtsal taş yapıların yapı aşaması etrafında yer var sürdü 1200. Ancak REKLAMLA erken karşılaştırılır 1300-1400, ne zaman böyle benzer Doğu Polinezyası orta bölgesinde inşaat oldu 9. Bu taş işçiliği kültürel temasların bir sonucuysa, bu zaman dilimi boyunca Yerli Güney Amerikalılarla başka bir bağımsız bağlantının Rapa Nui'de gerçekleştiği anlamına gelebilir. Bu, Rapa Nui'nin neden tahmini katkı tarihi için geç bir zamanlamaya sahip olduğuna dair başka bir açıklama sunuyor.

On sekizinci yüzyıldan kalma herbaryum koleksiyonlarındaki erken tatlı patates bitkileri örneklerinin genetik çalışmaları, Polinezya'da bulunan bu tür bitkilerin Güney Amerika'nın kuzey kıyılarından kaynaklandığını ve örneklerde bulunan bazı genetik varyasyonların Polinezya'da çeşitli giriş olaylarının olasılığını gösterdiğini göstermektedir. 10 . Gelecekteki araştırmalar, Güney Amerika'dan sadece bir erken temasın birden fazla olasılığını değerlendirmeli, ayrıca uzun vadeli etkileşimli ağları ve muhtemelen Rapa Nui de dahil olmak üzere adalar 11 arasında yolculuk yapmayı düşünmelidir .

Kalan soruların bazılarını cevaplamak için DNA çalışmaları gerekli olacak ve yazarların çalışmasına dahil olmayan canlı popülasyonları ve eski kemiklerden çıkarılan DNA'yı analiz etmelidir. Bununla birlikte, Ioannidis ve meslektaşlarının temel bulguları nihayet doğu Polinezyası'ndaki olası erken Güney Amerika fiziksel varlığı hakkındaki gizemi çözdü ve bu büyük bir katkı.

Nature 583 , 524-525 (2020)

doi: 10.1038 / d41586-020-01983-5

Maya Mitolojisi ~ MAXIMON

Maya Mitolojisi
~ MAXIMON

Maximón (San Simón olarak da adlandırılan / mæʃiˈmoʊn / veya / ˈmɒn /), Batı Guatemala'nın dağlık bölgelerindeki birkaç kasabanın Maya halkı tarafından çeşitli şekillerde temsil edilen bir Maya tanrısıdır. Bu topluluklarda yaratma ve amacının sözlü geleneği, yüzyıllar önce karmaşık, çeşitli ve eski Maya geleneklerinden doğmuştur.

Menşei

Yaratılışının kökenleri, genellikle farklı Maya uygulamalarını öğrenmeye gelen yabancılar tarafından iyi anlaşılmamıştır, ancak Maximón'un, İspanyol Katolikliği'nin etkileriyle harmanlanmış Kolomb öncesi Maya tanrısı Mam'un bir formu olduğuna inanılmaktadır. Maximón isminin Mam tütün kelimesi olan Simón ve Max'in bir kombinasyonu olduğu ileri sürülmüştür. Mam'u çevreleyen yanlış anlama ve gizemin büyük bir kısmı, kendisine yazılanların çoğunun, bakış açıları onu anlamak için bir temel olarak kullanmaya çalışan farklı kültür ve inançlardan gelen ziyaretçiler tarafından yapılmış olmasından kaynaklanmaktadır. Bu, Maya Geleneklerini kendi özgül, kutsal ve Yerli kökenleri ve pratikleri olarak dikkate almadığı veya onurlandırmadıkları için sınırlayıcıdır.

Maya manevi gelenekleri ve adetleri, sözlü gelenek, ritüel ve sürekli fiestaların ve geleneklerin gerçekleştirilmesiyle yaşanır. Bu nedenle, onu ve bu karmaşık antik gelenekleri dış bir perspektiften anlamak zordur.

efsane

Maximon'un yaratılması ve toplumdaki rolü hakkında sonsuz efsaneler ve sözlü hikayeler var. Bunların birçoğu Gelenekselist Maya tarafından ziyaretçilerle açıkça paylaşılmıyor. Böylece belli bir gizem kalır ve onu kuşatır. Doğası hem karanlığa hem de ışığa saygı duyan ve temsil eden bir doğa. O büyükbaba, saygıdeğer Bilge Adam ve halkın patronudur. Onu çevreleyen hikâyelerin ve ritüellerin çoğunda, yollarını kurnaz ve vahşi bir "kutsal düzenbaz" olarak tanımlayabiliriz.

hürmet

Maximón'un saygı duyulduğu yerde, her yıl farklı bir evde yaşayan bir effigy ile temsil edilir. Dünya Kutsal Haftasını temizlemek ve yenilemek için yapılan yıllık kutsal hafta kutlamaları ve fedakarlık törenleri sırasında en çok görünür. Yılın geri kalanında, toplulukların insanları seçilen tapınağında Maximón'u ziyaret eder, burada türbesine her zaman Cofrades adlı iki veya daha fazla kişi katılır, bu da Cofradia'da ona bakmak ve sunak tutmak için bir yıl boyunca hizmet eder ve kutsal eşyaları sırayla. Şamanlar, müşterileri adına ritüeller yapmak için her gün gelirler.
Cofrades ayrıca ziyaretçileri alır, eski gelenekleri, kutlamaları ve ritüelleri korumak ve uygulamak için kullanılan teklifleri kabul eder. İbadetçiler, diğer iyiliklerin yanı sıra, iyi sağlık, iyi ürünler ve evlilik danışmanlığı karşılığında lehine kazanmak için para, alkollü içkiler ve puro veya sigara, mumlar, tütsü ve dualar sunar. Maximon neredeyse her zaman ağzında yanan bir sigara veya puro vardır ve bazı yerlerde ağzı, katılımcıların ona içki içmesine izin vermek için oluşturulur. Bu teklifler Mam'a “beslenme”, hayat ve şükran vermenin bir yoludur.

Diğer ziyaretçiler tarafından verilen mali teklifler mum satın almak, yemek alanları ve günlük hizmet veren toplumun diğer üyeleri için yiyecek sağlamak ve yıl boyunca gerçekleşen büyük fiestaları, ritüelleri ve kostümleri gerçekleştirmek için kullanılır.

Maximón, hem geleneksel Maya kıyafetleri hem de genellikle şükran olarak hediye edilen modern kıyafetler giyer ve ondan şifa ve nimetler alanlara teşekkür eder. Santiago Atitlán'da birçok renkli eşarp ile süslenirken, Zunil'de (San Simón olarak bilinir) yüzü çok koyu bir güneş gözlüğü ve bir bandana ile gizlenmiş çok farklı bir tarza sahiptir. San Lucas'da Toliman San Simon, diğer sunakların da tek bir yerde bakıldığı çok büyük bir topluluk evinde yaşıyor.

Maximón'a ibadet, ona diğer inançlarda yaygın olduğu kadar hayırsever bir tanrı olarak değil, hem gölgeyi hem de ışığı kucaklayan bir denge bekçisi olarak davranır. Birçoğu ona büyük saygı duyuyor ve saygı duyuyor ve dünyayı dengeden çıkaracağına ve zarar, yıkım veya diğer sorunlara neden olacağına inandıkları için onu kızdırmak istemiyorlar. Bazı akademisyenler ayrıca onun eski Maya Xibalbá Yeraltı Dünyası ile cennetin Bitol kalbi (Corazón del Cielo) arasında bir bağlantı olduğuna inanıyorlar. Maya inancı ve kozmolojisi sürekli olarak Dünya'nın Kalbi ve Gökyüzünün Kalbi inancına odaklanmıştır. Fiziksel ve ruhsal dünyayla olan ilişki bu şekilde yaşanır ve anlaşılır. Böylece, kişi her zaman evrenin merkezindedir (her şeyin kalbinde) ve bunu dengede tutmak için duaları ve törenleri canlandırır. Aynı şey karanlık ve aydınlık yönleri için de geçerlidir. Bunlar, tüm yaşam döngüsü olarak anlaşılan gece ve gündüzün sürekli dengelenmesidir. Bu nedenle, her ikisi de gereklidir ve biri diğer geleneklere veya dinlere inanıldığı gibi kötü veya iyi değildir.

Onun sürekli alkol ve sigara teklifleri alması onu onurlandırmak, beslemek ve lehine sormak için yapılır. Biri her zaman önce teklif ve sonra almak ister. Diğer inançların çoğu bunu günahkar olarak göstermek istiyor. Bununla birlikte, bu genellikle bir Hıristiyan perspektifinden veya diğer inançlardan elde edilir. Gerçekten de, bunlar, Hıristiyan azizliğinin geleneksel ideallerinin çoğundan farklı ibadet yollarıdır. İntikam ya da başkalarının pahasına başarı için duaların Maximón tarafından verileceğine inanan bazıları olsa da, birçoğu da sadece onun bakımını sormaya, minnettarlığa ve kendisinden talep ettikleri nimetleri verdiğine dair dilekçe vermeye gider. .

Maximón'ların kıyafetleri Paskalya'dan önceki hafta boyunca ve yıl boyunca diğer zamanlarda yıkandığında Santiago Atitlán kasabasında, su saklanır ve yerel dükkan sahipleri ve topluluktaki diğerlerine, bunu tüketen veya serpiştiren kutsal su olarak dağıtılır. onların dükkan kapılarında su, iyi iş nimet sormak için.

Maximon ve Cofradia Santa Cruz'daki evi en tanınmış olsa da, Santiago'da on iki farklı Tören Evi veya Cofradias var. Her birinin kendi kutsal amacı ve işlevi vardır. Bunların her biri Tz'utujil Maya ailelerinin evlerinde günlük olarak kullanılmaktadır. Kasaba ve çevresindeki dağ ve ormanlarda sayısız kutsal ritüel alanı vardır.

~ Maya Mitolojisi

Bugün 24 / Temmuz / 2020 Tenochtitlan hesabında bir gün:

Bugün 24 / Temmuz / 2020 Tenochtitlan hesabında bir gün:

12-Zopilote Trecena geyiği, ayın 10 günü Huei Tecuilhuitl, 8-Pedernal, Tlalpilli ' ye 4
′′ Axcan Ticate Mahtlac biraz Mazatl inicc mahtlactli mani metztli Huei Tecuilhuitl, ipan Chicueyi Tecpatl xihuitl ′′

Burcu ′′ Mazatl ′′ (Geyik)
Vatikan Kodesi 3738: ′′ Geyik, insanın ayakta durması için çalışması ′′
La Serna: ′′ Burada doğanlar melankolikti, teselli bulamadılar, buradan oraya kadar dinlenmeden dolaşıyorlardı, fakir, mutsuz ve avlanma ve balık tutmaya eğilimlendiler ve dağlarda ve serranya ' da yaşıyorlardı ′′
Rahip Duran: ′′ Dağ ve avcılık, oduncular, koşucular, yürüyüşçüler, tuhaf topraklara gitme arkadaşları, ebeveynlerinin ve annelerinin meydan okuduğu yerlere eğilimlilerdi, kolaylıkla terk edildiler ′′
Rahip Sahagun: ′′ Geyik gibi korkusuz ve ruh hali yoktu... Ana ' nın oğlu olarak asil ve yemeliyim. Düşük şansla doğsaydım, şanslı olurdum, herkesi yenerdim ve ciddi ciddi bir yerçekimi olurdu, korkak ya da pusilanim değil. Eğer kadın doğduysa, şanslı, erkeksi ve cesaretlendirici olmayı hak etmiştir ′′
Chilam Balam: ′′ Geyik. Amblemleri petate, yeşil guacamaya ve sinekkuşu; ağacı, kakao, gerçek kakao. Kötü, kanlı tırnakları

′′ Mahtlac biraz ′′ numarası (Oniki)
Eskort: Tlahuizcalpantecu ' tli, şafak lordu.
Değerli Kuş: Quetzaltotl hindi

***
Calpulli Ay Halkı
′′ Zamanına sahip olan, hayatının sahibidir ′′